Tableaux complets de conjugaison |
Verbes faibles (réguliers) |
Infinitif [Infinitiv I]: verabreden convenir [accord; rendez-vous] Prétérit [Präteritum]: verabredete convenait; convint Participe passé [Partizip II |
Partizip Perfekt]: verabredet convenu [Infinitiv Futur I]: verabredet werden Complément à
l'accusatif possible - auxiliaire haben |
Indicatif [Indikativ] |
|
Présent |
Prétérit |
Parfait |
ich wir |
verabrede verabreden |
verabredete verabredeten |
habe ... verabredet haben ... verabredet |
|
Plus-que-parfait |
Futur |
ich wir |
hatte ... verabredet hatten ... verabredet hattet ... verabredet hatten ... verabredet |
werde ... verabreden werden ... verabreden |
|
Futur antérieur |
ich wir |
werde ... verabredet
haben werden ... verabredet haben |
Subjonctif I [Konjunktiv I] |
|
Présent |
Passé |
ich wir |
verabrede verabreden |
habe ... verabredet haben ... verabredet |
|
Futur |
Futur antérieur |
ich wir |
werde ... verabreden werden ... verabreden |
werde ... verabredet
haben werden ... verabredet haben |
Subjonctif II [Konjunktiv II] |
|
Présent |
Passé |
ich wir |
verabredete verabredeten |
hätte ... verabredet hätten ... verabredet |
|
Futur |
Futur antérieur |
ich wir |
würde ... verabreden würden ... verabreden |
würde ... verabredet
haben würden ... verabredet haben |
Impératif [Imperativ] |
(du) (wir) (Sie) |
verabrede ! | verabred ! [rare] verabreden wir ! | lasst uns ... verabreden ! verabreden Sie ! |
29.7.2001 - 2.11.2002